در اقتصاد مدرن، درجه توسعه‌یافتگی یک کشور ارتباط مستقیمی با حجم روابط تجاری بین‌المللی آن کشور دارد. بنابراین، توسعه صادرات و تحصیل منابع ارزی از مهم‌ترین اهداف سیاست‌گذاران می‌باشد. در این مقاله با به‌کارگیری روش‌های خود رگرسیون برداری، تصحیح خطای برداری، یوهانسن و الگوریتم ژنتیک، تأثیر عوامل مؤثر بر صادرات غیرنفتی در دوره زمانی 1388-1350 بررسی می‌شود. نتایج نشان می‌دهند که مهم‌ترین عوامل مؤثر بر صادرات غیرنفتی در بلندمدت، تولید ناخالص داخلی و قیمت کالاهای صادراتی در بازارهای جهانی است. همچنین، تورم داخلی و نرخ ارز در بلندمدت تأثیر کمتری بر میزان صادرات غیر‌نفتی دارند. در بخش الگوریتم ژنتیک، مدل عرضه صادرات در قالب سه معادله خطی‌، نمایی و درجه‌دو تجزیه‌وتحلیل می‌شود. در مدل نمایی که از دقت بالایی در تخمین تابع صادرات غیرنفتی برخوردار است، تولید ناخالص داخلی بدون نفت و نرخ ارز در بازار آزاد، ارتباط مستقیم و قیمت‌های جهانی کالای صادراتی و داخلی ارتباط معکوس با صادرات غیرنفتی دارند. درنهایت عرضه صادرات غیرنفتی تا سال 1404 پیش‌بینی می‌شود