ابوالقاسمی، محسن؛ مصفا، سامان؛ قائم مقامی، سیداحمدرضا و زاهدی، فرح (1400). دریای مکران در اسناد و منابع تاریخی. نشریه پژوهشهای تاریخی ایران و اسلام، 15(28)، 1-18.
بیداللهخانی، آرش (1396). برندینگ و تصویرسازی ملی؛ دوره معاصر ایران. (رساله دکتری). استاد راهنما: حمید احمدی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
پریزادی، طاهر و میرزازاده، حجت (1397). توسعه منطقهای در ایران با رویکرد عدالت توزیعی. تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 18(50).
حافظنیا، محمدرضا و رومینا، ابراهیم (1384). تحلیل ظرفیتهای ژئوپلیتیک سواحل جنوب شرقی ایران در راستای منافع ملی (فضای مورد غفلت). مجله جغرافیا و توسعه، 3(6)، 5-20.
حسینی، مجید و بیداللهخانی، آرش (1394). برندسازی و بازاریابی سیاسی؛ الگویی جدید برای توسعه ارتباطات سیاسی مشارکتی. فصلنامه سیاست، 45(4).
دلیری، شهربانو (1391). جایگاه مکران در مسیر جاده ادویه. اولین همایش ملی توسعه سواحل مکران و اقتدار دریایی جمهوری اسلامی ایران 1391، چابهار.
رحمتی، مراحم (1394). بررسی مزیتهای منطقهای سواحل مکران با رویکرد اقتصاد مقاومتی. گزارش مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، دفتر مطالعات زیربنایی، تاریخ انتشار: 21/04/1394.
سند الگوی اسلامی ـ ایرانی پیشرفت (1397). قابل دسترس در: https://olgou.ir/images/olgou/sanad-virastari-14.pdf
سیاری، حبیبالله و خانزادی، حسین (1395). الگوی توسعه سواحل مکران با تأکید بر احیاء قدرت دریایی. مطالعات دفاعی استراتژیک، 14(66)، 5-32.
سیاستهای کلی اقتصاد مقاومتی (۱۳۹۲). قابل دسترس در: http://farsi.khamenei.ir/news-content?id=25370
صادقی شاهدانی، مهدی؛ توکلی، رضا و عربپور، امیرحسین (1400). الگوی تدوین سیاستهای دیپلماسی اقتصادی جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر بررسی اسناد بالادستی. سیاستهای راهبردی و کلان، دوره 9، شماره ویژه، 106-130.
عربپور، امیرحسین (1401). شناسایی ابعاد و مؤلفههای دیپلماسی اقتصادی و تجاری و تأثیر آن بر برند ملی جمهوری اسلامی ایران. (پایاننامه کارشناسی ارشد). استاد راهنما: دکتر نادر جعفری، دانشگاه امام صادق (علیهالسلام)، تهران، ایران.
کمالی، یحیی؛ شیخزاده، صدیقه جوشانی و حسین عسکری، فرزانه (1400). شناسایی و دستهبندی معیارهایی برای تدوین سیاستهای عمومی. فصلنامه سیاستهای راهبردی و کلان، 9(34)، 210-248.
نصراللهزاده، محمدجواد؛ خرمشاد، محمدباقر و حبیباللهزاده، محمدحسن (1399). رویکرد قانون اساسی و اسناد بالادستی نسبت به دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه علمی امنیت ملی، 10(37)، 315-352.
یاسوری، مجید و سجودی، مریم (1397). استراتژی توسعه منطقهای (RDS) راهکاری جهت تمرکز زدایی (مطالعه موردی: شهرستان رشت). آمایش محیط، 11(42)، 71-96.
Aaker, D.A. (1996). Building Strong brands. Free Press, New York, 38(3), 102-120.
Aharoni, Ido and Grinstein, Amir (2017). How to (re)position a country?A case study of the power of micro-marketing. Place Branding and Public Diplomacy, Macmillan Publishers Ltd. 1751-8040, January.
Anholt, Simon (2010). Places: Identity, Image and Reputation, Hound mills: Palgrave Macmillan.
Boyatzis, R. E. (1998). Transforming qualitative information: thematic analysis and code development. Sage.
Braun, V. & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2),77-101.
Buhmann, Alexander (2016). Measuring Country Image, Theory, Method, and Effects. Fribourg: Springer.
Coopre, Ch. & Fitz Gerald, E. Vv. (2016). Development Studies Revisited, Twenty-Five years of Jurnal of Development Studiese. Abingdon: Routledge.
Dinnie, k. (2008). Nation Branding, Concept, issues, practices, Elsevier Ltd, UK.
Johnson, H. (2017). The Importance of Personal Branding in Social Media: Educating Students to Create and Manage their Personal Brand. International Journal of Education and Social Science, 4(1), 231-246.
Munjin (2022). The Strategies of Brand Image Building at Private Institution of Islamic Education in Purwokerto. Pegem Journal of Education and Instruction, 12(2), 123-132.
Pritchett, L. (2021). National Development Delivers: And How! And How? Center for International Development at Harvard University. Volume 1(398), 1-49.
Temporal, P. (2000). Branding in Asia-The Creation. Development and Management of Asian Brands for the Global Market, John Wiley & Sons (Asia) Pte Ltd, Singapore.
