سیاست‌های توسعه آموزش عالی کشور تأثیر بسزایی در گسترش آموزش عالی بخصوص بُعد کمی آن داشته و کشور پس از انقلاب اسلامی شاهد راه‌اندازی مؤسسات آموزش عالی زیادی بوده است. آموزش عالی کارکردهایی مانند تولید، انتقال، مبادله و مصرف علم دارد. سیاست‌های آموزش عالی کشور اما بیشتر به سمت انتقال بوده است. مسئله اصلی این مقاله، باهدف اصلاح سیاست‌های توسعه آموزش عالی بررسی و تحلیل علل و دلایل وضع سیاست‌های توسعه آموزش عالی و تأثیرات آن بر اشتغال فارغ‌التحصیلان دانشگاهی است. تحقیق حاضر، با روش کیفی و به‌صورت اسنادی در بخش مطالعه اسناد، قوانین و سیاست‌ها تهیه و با احصا و تحلیل ثانوی آمارهای رسمی کشور در بخش آموزش عالی و اشتغال انجام‌شده است. بخش دیگر مقاله اختصاص به مصاحبه نیمه ساختاریافته با 30 نفر از مطلعین و دست‌اندرکاران آموزش عالی دارد که با ابزار تحلیل مضمون، مضامین اصلی سیاست‌های توسعه آموزش عالی به دست آمد. یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد تقاضای اجتماعی، علت اصلی گسترش آموزش عالی و اجرای عدالت آموزشی اصلی‌ترین دلیل توسعه آن بوده است؛ اما عدم توازن در توسعه کمی و کیفی آموزش عالی و در نظر نگرفتن آمایش سرزمین عامل اصلی توسعه بی‌رویه آموزش عالی کشور طی این سال‌ها بوده است.