پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام فصلنامه علمی پژوهشی راهبرد اقتصادی 2252-0597 14 3 2025 09 23 Explaining the strategic requirements in the governance of Makran coastal development تبیین الزامات راهبردی در حکمرانی توسعه سواحل مکران 423 448 232851 10.22034/es.2025.512724.1843 FA داود دانش جعفری دانشیار گروه اقتصاد بازرگانی،دانشکده اقتصاد،دانشگاه علامه طباطبائی،تهران،ایران 0000-0002-4783-5676 رضا توکلی دانشجوی دکتری حکمرانی اقتصادی دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران 0000-0003-4642-1508 احمدعلی صادقی دانش‌آموخته کارشناسی‌ارشد معارف اسلامی و علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق‌علیه‌السلام ، تهران، ایران 0000-0003-2749-1084 Journal Article 2025 04 08 The development of Makran coasts is one of the regional areas of sea-based development in the Iranian economy, and the quality of governance of this issue can include economic, cultural, political, and security factors and consequences at the national, regional, and global levels. The aim of the present study is to present a governance model based on the analysis and extraction of a conceptual network derived from elite interviews, whose dimensions and components are determined. So, what are the strategic requirements for governing the development of the Makran coast? This study was conducted using a qualitative method of exploratory thematic analysis and library-based data collection. In this method, 293 open-coded items were used, from which 16 organizing themes and 6 overarching themes (unity of strategic and institutional procedures, green development and multi-product economy, foresight and reliance on knowledge-based industries, compatibility with foreign policy and national security, public participation and family residence, culture building and human capital management) were obtained. Finally, the proposed model for governance of Makran coastal development showed that the international nature of this project relies on a multi-product regional economy centered on the private sector and public participation, and is an image of sustainable and knowledge-based development that will have positive side effects in local and national cultural and social dimensions. توسعه سواحل مکران یکی از حوزه‌های منطقه‌ای توسعه دریامحور در اقتصاد ایران است که کیفیت حکمرانی این مهم می‌تواند عوامل و پیامدهای اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و امنیتی در سطوح ملی، منطقه‌ای و جهانی را دربرگیرد. هدف پژوهش حاضر، ارائه الگوی حکمرانی مبتنی بر تحلیل و استخراج یک شبکه مفهومی برآمده از مصاحبه‌های نخبگانی است که ابعاد و مؤلفه‌های آن مشخص می‌گردد. به‌این‌ترتیب که الزامات راهبردی در حکمرانی توسعه سواحل مکران چیست؟ این بررسی با استفاده از روش کیفی تحلیل مضمون از نوع اکتشافی و اطلاعات گردآوری‌شده از نوع کتابخانه‌ای انجام شده است. در این روش 293 مورد کدگذاری باز صورت گرفت که از آن 16 مضمون سازمان‌دهنده و 6 مضمون فراگیر (وحدت رویه راهبردی و نهادی، توسعه سبز و اقتصادی چندمحصولی، آینده‌نگری و اتکاء به صنایع دانش‌بنیان، تناسب با سیاست خارجی و امنیت ملی، مشارکت مردمی و سکونت خانوادگی، فرهنگ‌سازی و مدیریت سرمایه انسانی) حاصل شد. درنهایت، الگوی پیشنهادی برای حکمرانی توسعه سواحل مکران نشان داد که ماهیت بین‌المللی این پروژه، متکی به یک اقتصاد منطقه‌ای چندمحصولی با محوریت بخش خصوصی و مشارکت مردمی است و تصویری از توسعه پایدار و دانش‌بنیان است که اثرهای جانبی مثبتی در ابعاد فرهنگی و اجتماعی محلی و ملی خواهد داشت.

https://econrahbord.csr.ir/article_232851_f7507bf11fad02c74a8c30128b1af3a6.pdf

پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام فصلنامه علمی پژوهشی راهبرد اقتصادی 2252-0597 14 3 2025 09 23 Identifying and Ranking the Factors Contributing to Economic Corruption in Public Procurement Using the Fuzzy TOPSIS Approach شناسایی و رتبه‌بندی عوامل بروز فساد اقتصادی در خریدهای دولتی با رویکرد تاپسیس فازی 449 486 232852 10.22034/es.2025.516821.1852 FA حسین بختیاری استادیار گروه مدیریت صنعتی، دانشکده معارف اسلامی و مدیریت، دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران 0000-0003-0639-5173 علیرضا عبادی دانشجوی کارشناسی ارشد معارف اسلامی و مدیریت دولتی دانشکده معارف اسلامی و مدیریت، دانشگاه امام صادق علیه‌السلام، تهران، ایران. 0009-0008-9881-2352 علی یعقوبعلی‌ پورکندلجی دانشجوی دکتری مدیریت سیستم‌ها دانشکده معارف اسلامی و مدیریت، دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران. 0009-0007-1838-1701 Journal Article 2025 04 14 This study aims to identify and rank the factors contributing to economic Corruption in public procurement using a thematic analysis approach and the Fuzzy TOPSIS technique. The primary goal is to provide a structured framework for better understanding this phenomenon and identifying key components influencing procurement processes. Data were collected through semi-structured interviews with experts in the field and by reviewing credible documents and reports. The findings indicate that the factors contributing to corruption are categorized into three main groups: individual, legal, and structural. Within the individual category, issues such as lack of commitment among procurement officials, collusion with vendors, and insufficient skills were highlighted. In the legal domain, ambiguities in regulations, excessive discretionary powers of procurement officials, and the absence of deterrent laws were identified as significant challenges. Finally, in the structural category, the lack of transparency, inefficiency of oversight institutions, and the monopolistic nature of certain procurement activities had a significant impact. The final ranking, based on the Fuzzy TOPSIS model, revealed that conflict of interest, inefficiency of oversight institutions, monopolistic procurement practices, collusion between procurement officials and vendors, and lack of transparency were the most influential factors in fostering corruption. These findings underscore the importance of enhancing transparency, revising legal frameworks, and improving oversight efficiency in reducing corruption. The study recommends that future research explore the role of advanced technologies and e-government initiatives in promoting transparency and reducing corruption. Additionally, focusing on organizational culture and training procurement officials can be an effective step in preventing corruption. This research provides novel insights and an effective tool for designing reform policies and combating corruption in public procurement. این پژوهش به شناسایی و رتبه‌بندی عوامل مؤثر بر فساد اقتصادی در خریدهای دولتی با استفاده از رویکرد تحلیل مضمون و روش تاپسیس فازی پرداخته است. هدف اصلی پژوهش، ارائه چهارچوبی ساختاریافته برای درک بهتر این پدیده و شناسایی مؤلفه‌های کلیدی تأثیرگذار بر فرایندهای تدارکاتی بود. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با خبرگان این حوزه و بررسی اسناد و گزارش‌های معتبر گردآوری شدند. نتایج پژوهش نشان داد عوامل فساد در سه دسته اصلی فردی، قانونی و ساختاری طبقه‌بندی می‌شوند. در بخش فردی، عواملی همچون عدم تعهد مأموران خرید، تبانی با فروشندگان و نبود مهارت‌های کافی برجسته شدند. در بخش قوانین و مقررات، ابهامات قانونی، اختیارات بیش از حد مأموران و عدم وجود قوانین بازدارنده به‌عنوان چالش‌های اصلی شناسایی شدند. درنهایت، در بخش ساختاری، عواملی مانند نبود شفافیت، ناکارآمدی نهادهای نظارتی و انحصاری‌بودن برخی از خریدهای دولتی، تأثیر به‌سزایی داشتند. رتبه‌بندی نهایی بر اساس مدل تاپسیس فازی نشان داد که تعارض منافع، ناکارآمدی نهادهای نظارتی، انحصاری بودن برخی خریدهای دولتی، تبانی مأموران خرید و فروشندگان کالا و فقدان شفافیت بیش‌ترین سهم را در ایجاد فساد دارند. این یافته‌ها بر اهمیت تقویت شفافیت، بازنگری در قوانین و ارتقای کارآمدی نظارت در کاهش فساد تأکید دارد. درنهایت پیشنهاد می‌شود پژوهش‌های آتی به بررسی نقش فناوری‌های نوین و دولت الکترونیک در ارتقای شفافیت و کاهش فساد بپردازند. همچنین، توجه به فرهنگ سازمانی و آموزش مأموران خرید می‌تواند گام مؤثری در پیشگیری از فساد باشد. این پژوهش با ارائه بینش‌های نوین، ابزاری مؤثر برای تدوین سیاست‌های اصلاحی و مقابله با فساد در حوزه خریدهای دولتی فراهم کرده است.

https://econrahbord.csr.ir/article_232852_3e615462b5676cc80d4c07ea35e6e719.pdf

پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام فصلنامه علمی پژوهشی راهبرد اقتصادی 2252-0597 14 3 2025 09 23 Identifying and Prioritizing Key Cognitive Biases in Climate Change: Insights for Environmental Policy Design شناسایی و اولویت‌بندی مهم‌ترین سوگیری‌های‌ شناختی در تغییرات اقلیمی: ارائه دلالت‌هایی برای سیاست‌های کلی محیط زیست 487 524 232853 10.22034/es.2025.516279.1850 FA مجتبی پناهی دکتری اقتصاد بخش عمومی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. روح‌اله شهنازی دانشیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0000-0003-1219-7384 کریم اسلاملوییان استاد گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. علی عسگری دانشیار گروه مدیریت بحران و سوانح، دانشگاه یورک، تورنتو، کانادا. Journal Article 2025 05 16 Cognitive biases refer to systematic patterns of deviation from rational judgment, which can negatively affect human decision-making. In the context of climate change, these biases play a critical role in shaping the attitudes and behaviors of individuals and policymakers. This study aims to enhance the understanding of decision-making patterns and provide insights for environmental policy by identifying and prioritizing the most significant cognitive biases related to climate change. Through a comprehensive literature review and expert surveys, a set of cognitive biases was classified into four main categories: cognitive (with internal and external origins), preferential, emotional, and social interaction-based. The findings indicate that preferential biases are of the highest importance. Key biases such as short-sightedness, framing effects, prospect theory, hyperbolic discounting, loss aversion, and cooperation emerged as central factors in explaining climate-related behaviors. These results can serve as a foundation for designing smarter environmental policies that are more aligned with actual behavioral tendencies. سوگیری‌های‌ شناختی به الگوهای نظام‌مند انحراف از عقلانیت در فرایند قضاوت و تصمیم‌گیری اطلاق می‌شود که تأثیر معناداری بر رفتارهای فردی و جمعی در مواجهه با تغییرات اقلیمی دارند. در این پژوهش، با هدف بهبود فهم الگوهای تصمیم‌گیری و ارائه دلالت‌هایی برای سیاست‌گذاری محیط زیستی، مهم‌ترین سوگیری‌های ‌شناختی مرتبط با مسئله تغییرات اقلیمی شناسایی و اولویت‌بندی شده‌اند. در ابتدا با مرور ادبیات نظری و نظرسنجی از خبرگان، مجموعه‌ای از سوگیری‌ها در قالب چهار دسته کلی شامل: شناختی (با منشأ بیرونی و درونی)، ترجیحی، عاطفی و تعاملات اجتماعی طبقه‌بندی شدند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که سوگیری‌های ترجیحی در صدر اهمیت قرار دارند و سوگیری‌هایی مانند کوته‌نگری، اثر قالب‌بندی، نظریه چشم‌انداز، تنزیل هذلولی، زیان‌گریزی و همکاری ازجمله عوامل کلیدی در تبیین رفتارهای اقلیمی محسوب می‌شوند. این نتایج می‌توانند به‌عنوان مبنایی برای طراحی سیاست‌های محیط زیستی هوشمندانه‌تر، مبتنی بر واقعیت‌های رفتاری، به‌کار گرفته شوند.

https://econrahbord.csr.ir/article_232853_a4e539814f2618693114e0207361c94f.pdf

پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام فصلنامه علمی پژوهشی راهبرد اقتصادی 2252-0597 14 3 2025 09 23 Redesigning the Development Model of Corporate Venture Capital Funds in Iran’s Institutional Context: A Strategic Analysis of SnowaVentures بازطراحی مدل توسعه صندوق های سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی در بستر نهادی ایران: تحلیل راهبردی اسنواونچرز 525 552 232854 10.22034/es.2025.524066.1861 FA ابوالقاسم عربیون دانشیار، گروه کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-6542-0933 حامد فارسی دانشجوی دکتری کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0009-0005-0325-4342 امیر الحاجی مدیرعامل، صندوق سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی اسنواونچرز)، اصفهان، ایران. 0000-0003-0742-9726 Journal Article 2025 06 10 In recent years, corporate venture capital (CVC) has emerged as a strategic lever for innovation and growth in large firms - especially in developing economies - yet most evidence still comes from developed markets, leaving open how CVC operates under complex, incomplete institutions. Using the Varieties of Institutional Systems framework (Fainshmidt & et al., 2016) - covering the roles of the state, financial markets, human capital, social capital, and corporate governance - this study examines SnowaVentures, the CVC arm of Iran’s Entekhab Industrial Group, to propose a context-fit model for developing CVC in Iran. Based on semi-structured interviews with key managers and thematic analysis, the findings highlight three mutually reinforcing mechanisms: strategic alignment with the parent company’s value chain; operational adaptation through localized processes and evaluation criteria; and purposeful institutional engagement with public bodies and regional networks. The results suggest that effective CVC in Iran and comparable settings depends less on replicating mature-market “forms” and more on designing “functions” that collectively bridge institutional voids, improving feasibility and impact. The study contributes a grounded, context-sensitive development model for Iran and adds to the CVC literature in the Global South. The paper concludes with actionable recommendations for managers and policymakers در سال‌های اخیر، سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی (CVC) به‌عنوان ابزاری راهبردی برای نوآوری و توسعه در شرکت‌های بزرگ، به‌ویژه در کشورهای در‌حال‌توسعه، مورد توجه قرار گرفته است. با‌این‌حال، بخش عمده ادبیات موجود در این حوزه معطوف به کشورهای توسعه‌یافته است و چگونگی عملکرد مؤثر CVC در بسترهای نهادی پیچیده و ناکامل کمتر بررسی شده است. این پژوهش با تکیه بر چهارچوب «گونه‌های متنوع نظام‌های نهادی» (Fainshmidt & et al., 2016) و با تمرکز بر پنج بُعد نهادی ـ نقش دولت، بازارهای مالی، سرمایه انسانی، سرمایه اجتماعی و حاکمیت شرکتی ـ به تحلیل تجربه اسنواونچرز، بازوی سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی گروه صنعتی انتخاب در ایران، می‌پردازد و می‌کوشد الگوی کارآمد توسعه CVC در بستر نهادی ایران را بازطراحی کند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با مدیران کلیدی گردآوری و با تحلیل مضمون پردازش گردید. یافته‌ها سه سازوکار به‌هم‌پیوسته را برجسته می‌کند: 1) هم‌راستایی راهبردی با زنجیره ارزش شرکت مادر، 2) انطباق عملیاتی از طریق بومی‌سازی فرایندها و معیارهای ارزیابی، 3) تعامل نهادی هدفمند با نهادهای حاکمیتی و شبکه‌های محلی. جمع‌بندی نشان می‌دهد بازطراحی CVC در ایران و اقتصادهای مشابه، نه بازتولید فرم‌های نهادی کشورهای توسعه‌یافته بلکه طراحیِ کارکردهایی است که به‌صورت هم‌افزا خلأهای نهادی را جبران کرده و امکان‌پذیری و اثربخشی سرمایه‌گذاری جسورانه شرکتی را افزایش می‌دهند. این مطالعه با ارائه یک مدل توسعه‌ای زمینه‌مند برای ایران، به ادبیات CVC در کشورهای درحال‌توسعه افزوده و در پایان، پیشنهادهای عملی برای مدیران و سیاست‌گذاران ارائه می‌کند.

https://econrahbord.csr.ir/article_232854_50474e12581236c32091b71716754473.pdf

پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام فصلنامه علمی پژوهشی راهبرد اقتصادی 2252-0597 14 3 2025 09 23 Investigating The Effects of Stock Insurance on Increasing Investment in Iran’s Capital Market بررسی اثرات بیمه سهام برافزایش سرمایه‌گذاری در بازار سرمایه ایران 553 588 232855 10.22034/es.2025.504169.1835 FA حسین امیری دانشیار، گروه اقتصاد و بانکداری اسلامی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران 0000-0001-6876-0370 وهاب قلیچ استادیار، گروه مطالعات حقوق و بانکداری اسلامی، پژوهشکده پولی و بانکی بانک مرکزی ایران، تهران، ایران 0000-0003-1512-7322 عذرا همدست دانش‌آموخته کارشناسی‌ ارشد رشته اقتصاد مالی اسلامی، گروه اقتصاد و بانکداری اسلامی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. Journal Article 2025 03 02 Given the inherently high-risk nature of capital markets, stock insurance has emerged as one of the effective mechanisms in both developed and developing countries to mitigate risks and promote investment. In Iran, upstream policy documents - such as the General Policies of the System for Preventing and Reducing the Risks of Natural Disasters - have also emphasized the importance of expanding insurance mechanisms. The main objective of this study is to examine the effects of stock insurance on investment growth in Iran’s capital market. To this end, three main channels of influence were identified - general conditions of stock insurance, utilization of financial instruments, and improved risk management - along with 30 sub-indicators. Using structural equation modeling and survey data, the significance of both main and sub-channels was confirmed. The findings indicate that stock insurance contributes to reducing investment risks and enhancing investor confidence, thereby fostering investment growth in Iran’s capital market. Based on these results, the study recommends greater application of stock insurance as a practical tool for minimizing trading risks and mitigating potential losses. با توجه ‌به اینکه بازار سرمایه ازجمله فضاهای پرریسک اقتصادی است؛ بنابراین بیمه کردن سهام در بازار سرمایه و بازارهای مالی یکی از اقدامات مؤثر در کشورهای پیشرفته و درحال‌توسعه به‌شمار می‌آید. در این زمینه در اسناد بالادستی کشور تأکید ویژه‌ای بر بخش بیمه ‌شده است که از آن‌جمله می‌توان به سیاست‌های کلی نظام برای پیشگیری و کاهش خطرات ناشی از سوانح طبیعی و حوادث غیرمترقبه اشاره کرد. هدف از این پژوهش بررسی اثرهای بیمه سهام برافزایش سرمایه‌گذاری در بازار سرمایه ایران است. دراین‌راستا، مجاری اصلی این اثرگذاری با عناوین اثرهای ناشی از شرایط عمومی بیمه سهام، اثرهای ناشی از استفاده از اوراق بهادار و اثرهای ناشی از مدیریت بهتر ریسک‌های مرتبط، همراه با ۳۰ مجرای فرعی شناسایی ‌شده است. همچنین با استفاده از معادلات ساختاری و داده‌های پرسشنامه‌ای، تأثیر مجاری اصلی و فرعی اثرگذاری بیمه سهام برافزایش سرمایه‌گذاری در بازار سرمایه ایران موردبررسی و تأیید قرار گرفت. همچنین از دیگر نتایج پژوهش می‌توان به این مورداشاره داشت که استفاده از بیمه سهام به کاهش ریسک سرمایه‌گذاری در بازار سرمایه ایران منتج می‌شود. بر اساس نتایج به‌دست‌آمده پیشنهاد می‌شود جهت کاهش ریسک در معاملات و کاهش خسارت از ابزار بیمه کردن سهام استفاده شود.

https://econrahbord.csr.ir/article_232855_42df5f2a5d2778086b2e48aa226c502a.pdf

پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام فصلنامه علمی پژوهشی راهبرد اقتصادی 2252-0597 14 3 2025 09 23 Assessing the Financial Sustainability of the Social Security Fund: A Sensitivity Analysis of Parametric Reforms under Article 29 of Iran’s Seventh Development Plan بررسی پایداری مالی صندوق تأمین اجتماعی و تحلیل حساسیت اصلاح ماده 29 قانون برنامه هفتم پیشرفت 589 634 232856 10.22034/es.2025.493236.1829 FA فاطمه تیمورا دکتری رشته اقتصاد بین‌الملل، دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0000-0002-8963-9630 Journal Article 2025 01 04 In contemporary Iran, the phenomenon of population aging—driven by declining birth rates and rising life expectancy—has severely disrupted the financial balance between contributions and expenditures in pension funds. The extension of life expectancy without a corresponding increase in the statutory retirement age reduces the duration of contribution and prolongs the period of benefit receipt, thereby imposing a substantial financial burden on pension systems. International experience underscores the necessity of raising the retirement age in line with life expectancy to ensure a balanced distribution of extended lifespan between working and retirement periods. In this context, and in light of Article 29 of the Seventh Development Plan Law—which mandates an increase in the statutory retirement age—this study assesses the financial sustainability implications of the reform on the Social Security Organization, the largest pension fund in Iran. Using the World Bank’s PROST simulation tool, the study projects the fund’s financial outlook over the period 2020 to 2095. The results reveal that, under current conditions, the fund's financial deficit will grow from 0.5% of GDP in 2020 to 53.6% in 2095. Moreover, the reform introduced by Article 29 produces only marginal improvements in this trend. Therefore, in addition to maintaining parametric reforms such as gradual retirement age increases indexed to life expectancy, the study highlights the urgent need for structural reforms that uphold the principle of pension adequacy. در عصر حاضر پدیده کهنسالی جمعیت در ایران، ناشی از کاهش نرخ زادوولد و افزایش امید به زندگی، تعادل حقیقی منابع و مصارف صندوق‌های بازنشستگی را با چالش جدی مواجه ساخته ‌است. درحقیقت افزایش طول عمر بدون تغییر در سن بازنشستگی موجب کاهش دوره پرداخت حق بیمه و افزایش دوره دریافت مستمری شده و بار مالی سنگینی بر صندوق‌ها تحمیل می‌کند. تجارب بینالمللی مبین لزوم افزایش سن بازنشستگی متناسب با شاخص امید زندگی و توزیع متوازن سالهای افزایش عمر بین دو دوره اشتغال و بیکاری است. با توجه به ماده 29 قانون برنامه هفتم پیشرفت مبنی بر افزایش سن بازنشستگی، در مقاله حاضر سعی در بررسی اثر این قانون بر پایداری مالی صندوق تأمین اجتماعی به‌عنوان بزرگ‌ترین صندوق، ضمن ترسیم وضعیت جاری این صندوق در افق 1399-1474 با نرم‌افزار PROST مینماید. یافته‌های پژوهش حاضر نشان می‌دهد در صورت تداوم شرایط موجود، این صندوق از کسری مالی معادل 5/0 درصد تولید ناخالص داخلی در سال ۱۳۹۹ به کسری معادل 6/53 درصد تولید ناخالص داخلی در سال ۱۴۷۴ خواهد رسید. همچنین اصلاح مصرح در ماده 29 قانون برنامه هفتم پیشرفت تنها قادر به ایجاد تغییر جزئی در این روند است. ازاین‌رو، علاوه‌بر استمرار بر اصلاحات پارامتریک ازجمله سن قانونی بازنشستگی و بروزرسانی اصلاحات آن با استفاده از شاخص امید به زندگی به‌صورت تدریجی، انجام اصلاحات ساختاری با رعایت اصل کفایت مستمری ضروری است.

https://econrahbord.csr.ir/article_232856_408c6b3a15bbab29cdccda4541acd37f.pdf