پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام فصلنامه علمی پژوهشی راهبرد اقتصادی 2252-0597 14 3 2025 09 23 Redesigning the Development Model of Corporate Venture Capital Funds in Iran’s Institutional Context: A Strategic Analysis of SnowaVentures بازطراحی مدل توسعه صندوق های سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی در بستر نهادی ایران: تحلیل راهبردی اسنواونچرز 525 552 232854 10.22034/es.2025.524066.1861 FA ابوالقاسم عربیون دانشیار، گروه کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-6542-0933 حامد فارسی دانشجوی دکتری کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0009-0005-0325-4342 امیر الحاجی مدیرعامل، صندوق سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی اسنواونچرز)، اصفهان، ایران. 0000-0003-0742-9726 Journal Article 2025 06 10 In recent years, corporate venture capital (CVC) has emerged as a strategic lever for innovation and growth in large firms - especially in developing economies - yet most evidence still comes from developed markets, leaving open how CVC operates under complex, incomplete institutions. Using the Varieties of Institutional Systems framework (Fainshmidt & et al., 2016) - covering the roles of the state, financial markets, human capital, social capital, and corporate governance - this study examines SnowaVentures, the CVC arm of Iran’s Entekhab Industrial Group, to propose a context-fit model for developing CVC in Iran. Based on semi-structured interviews with key managers and thematic analysis, the findings highlight three mutually reinforcing mechanisms: strategic alignment with the parent company’s value chain; operational adaptation through localized processes and evaluation criteria; and purposeful institutional engagement with public bodies and regional networks. The results suggest that effective CVC in Iran and comparable settings depends less on replicating mature-market “forms” and more on designing “functions” that collectively bridge institutional voids, improving feasibility and impact. The study contributes a grounded, context-sensitive development model for Iran and adds to the CVC literature in the Global South. The paper concludes with actionable recommendations for managers and policymakers در سال‌های اخیر، سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی (CVC) به‌عنوان ابزاری راهبردی برای نوآوری و توسعه در شرکت‌های بزرگ، به‌ویژه در کشورهای در‌حال‌توسعه، مورد توجه قرار گرفته است. با‌این‌حال، بخش عمده ادبیات موجود در این حوزه معطوف به کشورهای توسعه‌یافته است و چگونگی عملکرد مؤثر CVC در بسترهای نهادی پیچیده و ناکامل کمتر بررسی شده است. این پژوهش با تکیه بر چهارچوب «گونه‌های متنوع نظام‌های نهادی» (Fainshmidt & et al., 2016) و با تمرکز بر پنج بُعد نهادی ـ نقش دولت، بازارهای مالی، سرمایه انسانی، سرمایه اجتماعی و حاکمیت شرکتی ـ به تحلیل تجربه اسنواونچرز، بازوی سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی گروه صنعتی انتخاب در ایران، می‌پردازد و می‌کوشد الگوی کارآمد توسعه CVC در بستر نهادی ایران را بازطراحی کند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با مدیران کلیدی گردآوری و با تحلیل مضمون پردازش گردید. یافته‌ها سه سازوکار به‌هم‌پیوسته را برجسته می‌کند: 1) هم‌راستایی راهبردی با زنجیره ارزش شرکت مادر، 2) انطباق عملیاتی از طریق بومی‌سازی فرایندها و معیارهای ارزیابی، 3) تعامل نهادی هدفمند با نهادهای حاکمیتی و شبکه‌های محلی. جمع‌بندی نشان می‌دهد بازطراحی CVC در ایران و اقتصادهای مشابه، نه بازتولید فرم‌های نهادی کشورهای توسعه‌یافته بلکه طراحیِ کارکردهایی است که به‌صورت هم‌افزا خلأهای نهادی را جبران کرده و امکان‌پذیری و اثربخشی سرمایه‌گذاری جسورانه شرکتی را افزایش می‌دهند. این مطالعه با ارائه یک مدل توسعه‌ای زمینه‌مند برای ایران، به ادبیات CVC در کشورهای درحال‌توسعه افزوده و در پایان، پیشنهادهای عملی برای مدیران و سیاست‌گذاران ارائه می‌کند.

https://econrahbord.csr.ir/article_232854_50474e12581236c32091b71716754473.pdf