پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام فصلنامه علمی پژوهشی راهبرد اقتصادی 2252-0597 8 28 2019 03 21 Axiomatic Analysis of the Effects of the Social Time Preference on the Sustainability تعیین«نرخ تنزیل اجتماعی »برای سیاستگذاریهای اقتصادی با توجه به معیار پایداری و عدالت بین نسلی 103348 FA سید عقیل حسینی 0000-0001-8666-3208 Journal Article نرخ تنزیل اجتماعی یکی از متغیرهای کلان است که اثر تعیین‎کننده‎ای بر بسیاری از متغیرهای کلان از قبیل رشد و پایداری ‎‎آن و همچنین متغیرهای اخلاقی از قبیل عدالت بین‎نسلی دارد. مسئله‌ای که در این مقاله به آن پرداخته شده است، تحلیل تاثیر نرخ تنزیل اجتماعی بر «پایداری» و «عدالت بین‎نسلی» است. طرح مسئله «پایداری» ناظر به این دغدغه جهانی است که تشدید بحران‌های زیست‌محیطی می‌تواند جریان فعلی رشد اقتصادی را در بلندمدت معکوس نماید و رفاه و بهزیستی نسل‌های آتی را به مخاطره افکند. نشان داده می‎شود که تحقق «معیار پایداری» مستلزم این است که برای جلوگیری از افول مسیر مصرف بهینه، نرخ تنزیل اجتماعی صفر باشد. همچنین بر طبق رویکرد اخلاقی، «عدالت بین‎نسلی» مستلزم برخورد یکسان با نسل‌های فعلی و آتی است و اخلاقاً صحیح نیست برای نسل‌های آتی اهمیت کمتری قائل شویم و منابعی که حق آنهاست را اکنون به نفع خویش مصادره نموده و مصرف کنیم. این رویکرد اخلاقی «نرخ‌ تنزیل اجتماعی صفردرصد» را تجویز می‌نماید که موجب سرمایه‌گذاری بیشتری می‌شود و به رفاه آیندگان اهمیت می‌دهد. نرخ تنزیل اجتماعی یکی از متغیرهای کلان است که اثر تعیین‎کننده‎ای بر بسیاری از متغیرهای کلان از قبیل رشد و پایداری ‎‎آن و همچنین متغیرهای اخلاقی از قبیل عدالت بین‎نسلی دارد. مسئله‌ای که در این مقاله به آن پرداخته شده است، تحلیل تاثیر نرخ تنزیل اجتماعی بر «پایداری» و «عدالت بین‎نسلی» است. طرح مسئله «پایداری» ناظر به این دغدغه جهانی است که تشدید بحران‌های زیست‌محیطی می‌تواند جریان فعلی رشد اقتصادی را در بلندمدت معکوس نماید و رفاه و بهزیستی نسل‌های آتی را به مخاطره افکند. نشان داده می‎شود که تحقق «معیار پایداری» مستلزم این است که برای جلوگیری از افول مسیر مصرف بهینه، نرخ تنزیل اجتماعی صفر باشد. همچنین بر طبق رویکرد اخلاقی، «عدالت بین‎نسلی» مستلزم برخورد یکسان با نسل‌های فعلی و آتی است و اخلاقاً صحیح نیست برای نسل‌های آتی اهمیت کمتری قائل شویم و منابعی که حق آنهاست را اکنون به نفع خویش مصادره نموده و مصرف کنیم. این رویکرد اخلاقی «نرخ‌ تنزیل اجتماعی صفردرصد» را تجویز می‌نماید که موجب سرمایه‌گذاری بیشتری می‌شود و به رفاه آیندگان اهمیت می‌دهد. https://econrahbord.csr.ir/article_103348_e21942bcf8834015962ba48c1a4209db.pdf