پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام فصلنامه علمی پژوهشی راهبرد اقتصادی 2252-0597 5 17 2016 06 21 The Impact of Public Employment on the Private Labor Market: A Regional Approach to the Labor Market in Iran تأثیر اشتغال زایی در بخش عمومی بر بازار کار خصوصی: رویکردی منطقه‌ای به بازار کار در ایران 103312 FA رضا اخباری 0000-0002-7457-6665 علیرضا شکیبایی 0000-0002-9031-0971 Journal Article Based on the effect of crowding out, creating a job in the public sector leads to the withdrawal of private sector jobs, or, by the multiplier effect and by playing a complementary role in economic activities, causes increasing production and, consequently, creating private sector jobs. These two effects were studied using the data of 30 provinces of Iran during the years 1384 to 1395 and at the level of the regions. The results demonstrate the crowding out effect in the area. In order to investigate the hypothesis that the crowding out effect in industrial regions is stronger than other regions, the share of value added of the industrial sector of each region was considered as a proxy for the industrial level of the region and the threshold regression model was estimated. The results of this model do not confirm the validity of the above hypothesis in Iran's economy, and it is justified by the role of quasi-governmentals in the economy and their contribution to industrial production. ایجاد شغل در بخش عمومی می‌تواند بر اساس اثرات تخلیه‌ای به خروج مشاغل از بخش خصوصی انجامد و یا بنا بر اثرات ضریب فزاینده، با ایفای نقش مکملی در فعالیت‌های اقتصادی، افزایش تولید و به تبع آن خلق شغل در بخش خصوصی را سبب شود. این دو اثر با استفاده از داده‌های 30 استان کشور ایران و در بازه زمانی سال‌های 1384 تا 1395 و در سطح مناطق مورد بررسی قرار گرفت. نتایج وجود اثر تخلیه‌ای اشتغال در بخش عمومی را در سطح مناطق اثبات می‌کند. مطالعات صورت گرفته در دنیا پیرامون ارتباط بین اشتغال بخش عمومی و خصوصی نشان می دهد که بیرون راندن اشتغال خصوصی و بعضاً کاستن از اشتغال کل با ورود بخش عمومی به بازار کار در مناطق صنعتی پررنگ تر از دیگر مناطق است. بر این اساس برای بررسی این فرضیه که اثر تخلیه‌ای در مناطق صنعتی شدیدتر از سایر مناطق است، سهم ارزش افزوده بخش صنعت از ارزش افزوده کل هر منطقه به عنوان نماگری برای سطح صنعتی بودن منطقه در نظر گرفته شد و الگوی رگرسیونی آستانه‌ای برآورد گردید. نتایج این الگو، صحت فرضیه فوق را در اقتصاد ایران تأیید نمی‌کند و توجیه آن نیز به نقش شبه دولتی‌ها در اقتصاد و سهم بالای آن‌ها در تولید صنعتی باز می‌گردد. https://econrahbord.csr.ir/article_103312_895ced5e3a727b11db0b5597e692e26a.pdf