پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام فصلنامه علمی پژوهشی راهبرد اقتصادی 2252-0597 3 11 2014 12 22 Political Stability and Economic Growth Nexus: Some New Evidence from D-8 Countries رابطه بین ثبات سیاسی و رشد اقتصادی: شواهدی جدید از کشورهای اسلامی گروه دی هشت 103275 FA حسن حیدری 0000-0002-1776-4520 رقیه علی‌نژاد Journal Article This study uses panel smooth transition regression (PSTR) model to a investigates the impact of political stability on economic growth for the D-8 countries during 1996 to 2011,. For this purpose, the paper uses the political stability index, GDP growth variable and other variables including education expenditures, government consumption expenditures, agricultural raw materials exports, inflation rate and index of openness. Our empirical results indicate that there is a non-linear relationship between variables under consideration. The results demonstrate that there is one continuous function with two different regimes and a threshold at political stability of -1.592. For the first regime, education expenditures, government consumption expenditures and index of openness variables have a significantly positive impact on GDP growth and political stability, agricultural raw materials exports and inflation rate variables have a significantly negative impact on GDP growth. For the second regime, political stability, education expenditures, agricultural raw materials exports and index of openness variables have a positive impact and government consumption expenditures and inflation rate variables have a negative impact on GDP growth. Though, the impact of education expenditures and index of openness are increased and the impact of inflation rate dramatically declined and political stability, government consumption expenditures and agricultural raw materials exports sign have changed between two regimes. این پژوهش با استفاده از یک مدل تغییر رژیمی تحت عنوان «مدل رگرسیونی انتقال ملایم تابلویی (PSTR)»، به بررسی تأثیر ثبات سیاسی بر رشد اقتصادی در کشورهای عضو گروه دی‌هشت (D-8) طی دوره زمانی 2011-1996 می‌پردازد. برای این منظور از شاخص ثبات سیاسی، متغیر رشد تولید ناخالص داخلی و نیز متغیرهای مخارج آموزش، مخارج مصرفی دولت، صادرات مواد خام کشاورزی، نرخ تورم و شاخص باز بودن اقتصاد استفاده شده است. نتایج حاصل از آزمون خطی‌بودن، بر وجود رابطه غیرخطی بین متغیرهای موردمطالعه دلالت می‌کنند. همچنین نتایج تخمینی وجود یک تابع انتقال پیوسته با دو ژیم متفاوت و حد آستانه‌ای 592/1- را نشان می‌دهند. در رژیم نخست و در سطوح پایین ثبات سیاسی، متغیرهای مخارج آموزش، مخارج مصرفی دولت و شاخص باز بودن اقتصاد، تأثیر مثبت و معنادار و متغیرهای ثبات سیاسی، صادرات مواد خام کشاورزی و نرخ تورم، تأثیر منفی و معناداری بر رشد تولید ناخالص داخلی دارند. در رژیم دوم که بیانگر گذار از سطوح پایین ثبات سیاسی به سطوح بالاتر آن است، متغیرهای ثبات سیاسی، مخارج آموزش، صادرات مواد خام کشاورزی و شاخص باز بودن اقتصاد، تأثیر مثبت و معنادار و متغیرهای مخارج مصرفی دولت و نرخ تورم، تأثیر منفی و معناداری بر رشد تولید ناخالص داخلی دارند. البته با گذار به سطوح بالاتر ثبات سیاسی، از شدت تأثیر نرخ تورم کاسته شده، میزان تأثیرگذاری متغیرهای مخارج آموزش و شاخص باز بودن اقتصاد افزایش داشته و متغیرهای ثبات سیاسی، مخارج مصرفی دولت و صادرات مواد خام کشاورزی بین دو رژیم تغییر علامت داده‌اند. https://econrahbord.csr.ir/article_103275_7b1af572f52baab9dec2ce6be82d4978.pdf