پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام فصلنامه علمی پژوهشی راهبرد اقتصادی 2252-0597 3 10 2014 09 23 An approach towards the Sixth Development Plan in Iran from the viewpoint of the social capital of knowledge-based economy: with respect to the fourth and fifth palns رهیافتی برای برنامه ششم توسعه از منظر سرمایه اجتماعی مورد نیاز اقتصاد دانایی‌محور؛ با نگاهی به برنامه‌های چهارم و پنجم جمهوری اسلامی ایران 103267 FA فائزه فروزان محمدرضا یوسفی شیخ رباط محمدنقی نظرپور Journal Article In the late twentieth century, the knowledge-based economy was introduced and changed the framework of development plans which have been adjusted based on knowledge components. Iran, like many other countries, adjusted its fourth and fifth development plans based on the knowledge factors. In this respect, social capital is considered as a vital prerequisite for the formation of the production, distribution and application of knowledge and the creation of knowledge components. Considering the importance of social capital in achieving the knowledge-based economy (KBE), this study, with the descriptive-analytical approach, is trying to answer this question: what approach should be employed in order to set up a social capital for KBE in the Sixth Development Plan of Iran. The results of the examination of the Fourth Development Plan showed that due attention has been made to create confidence and participation in research activities. But there are problems in the knowledge norms and research networks. In the Fifth Development Plan, there is only one article about the creation of knowledge norms and research networks and participation while ignoring all issues which could have resulted in improved confidence. Therefore, in the Sixth Development Plan, the government can provide necessary grounds for the creation of social capital for the knowledge-based economy through reforming the educational system (to incorporate knowledge norms and promote innovation), enacting laws (such as the intellectual property law) and supervising their implementation, investing in knowledge-based economy and R&D sectors, creating scientific and research social networks and information data bank, establishing political and economic stability and founding ICT infrastructure.; ; در اواخر قرن بیستم با روی کار آمدن اقتصاد دانایی‌محور، چارچوب برنامه‌های توسعه تغییر کرده و برمبنای مؤلفه‌های دانایی تنظیم شده است؛ ایران نیز برای دستیابی به توسعه اقتصادی در این عصر، برنامه‌های چهارم و پنجم توسعه خود را برمبنای دانایی تنظیم کرده است. در این عصر، سرمایه اجتماعی به‌عنوان یک پیش‌نیاز حیاتی برای تشکیل فرایند تولید، توزیع و کاربرد دانش و ایجاد مؤلفه‌های دانایی ضروری است؛ لذا این پژوهش با رویکردی توصیفی‌ـ‌تحلیلی به‌دنبال پاسخ‌گویی به این پرسش است که در تدوین برنامه ششم توسعه، برای ایجاد سرمایه اجتماعی مورد نیاز اقتصاد دانایی‌محور چه رهیافتی باید اعمال شود. نتایج بررسی متن برنامه چهارم توسعه کشور نشان می‌دهد که به ایجاد اعتماد و مشارکت در فعالیت‌های پژوهشی توجه کامل شده است. اما در مورد هنجارها و شبکه‌های پژوهشی کاستی‌هایی وجود دارد. در متن برنامه پنجم نیز تنها در قالب یک ماده به هنجارهای علم‌گرایی، مشارکت و ایجاد شبکه‌های پژوهشی پرداخته شده و تمام مواردی که منجر به اعتماد می‌شود، درنظر گرفته نشده است. لذا در برنامه ششم، دولت می‌تواند با انجام اقدامات لازم ازجمله اصلاح نظام آموزشی (به‌منظور ایجاد هنجارهای علم‌گرایی و ایجاد روحیه نوآوری)، تدوین قوانین و نظارت بر اجرای آنها (مانند حقوق مالکیت فکری)، سرمایه‌گذاری در بخش‌های دانش‌‌محور، سرمایه‌گذاری در فعالیت‌های R&D، ایجاد شبکه‌های اجتماعی علمی و پژوهشی و نظام جامع اطلاعاتی، برقراری ثبات سیاسی و اقتصادی و ایجاد زیرساخت‌های ICT، سرمایه اجتماعی مورد نیاز دانایی را ایجاد و ترمیم کند.; ; https://econrahbord.csr.ir/article_103267_7b8e682d309f010d32768d76b3f3e28a.pdf