پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام فصلنامه علمی پژوهشی راهبرد اقتصادی 2252-0597 3 9 2014 06 22 The effect of energy price reform on production costs in Iran’s industries تأثیر اصلاح قیمت حامل‌‌های انرژی بر هزینه‌های تولید صنایع مختلف در ایران 103256 FA ابراهیم هادیان مجید اسلامی اندارگلی Journal Article The main purpose of this paper is to study the effect of energy prices reform on production costs in various Iranian industries. In doing so, researchers use the input–output approach on the basis of energy table of 2006. In this framework, two scenarios (the price of energy carriers in 2010 and predicted energy price based on FOB price in 2016) in two stages (direct and indirect effect of those mentioned scenarios) have been employed. ; The results of the direct effects of applying the first scenario at the first stage show that the production costs will increase more in the brick, cement, transport, storage and communications sectors. In this scenario, the highest direct and indirect effects in production costs were recorded in brick industry with a 46.51 percent increase. Moreover, the direct effects of the second scenario suggest the highest increase of production costs in the brick, cement, tile and ceramics sectors with the brick having a 94.05 percent increase- the highest in terms of direct and indirect effect.; در این مقاله تلاش شده است اثرات مستقیم و غیرمستقیم افزایش قیمت حامل‌های انرژی بر هزینه‌های واسطه‌ای تولید صنایع مختلف در ایران در قالب دو سناریو با استفاده از تکنیک جدول داده ـ ستانده محاسبه شود. نتایج اثرات مستقیم اعمال سناریوی اول (قیمت مصوب حامل‌های انرژی در سال 1392) حاکی از آن است که بخش‌های آجر، سیمان و خدمات حمل‌ونقل، انبارداری و ارتباطات در رتبه نخست تا سوم بیشترین میزان افزایش هزینه‌های تولید قرار دارند. در این سناریو، بیشترین تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم در هزینه‌های تولیدی مربوط به بخش آجر با افزایشی معادل 51/46 درصد است. به‌علاوه نتایج اثرات مستقیم سناریوی دوم (حداکثر قیمت حامل‌های انرژی در سال 1392) نیز حاکی از بیشترین میزان افزایش هزینه‌‌های تولید در بین بخش‌های آجر، سیمان و کاشی و سرامیک بوده که در این میان بخش آجر با افزایشی معادل 05/94 درصد، بیشترین افزایش در هزینه‌های تولیدی را از منظر تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم در اختیار داشته است. https://econrahbord.csr.ir/article_103256_3853c9f8467ef176ea9fef19aae75fe9.pdf