راهنمای تدوین مقاله


شرایط پذیرش اولیه مقاله از سوی هیئت تحریریه فصلنامه علمی ـ پژوهشی راهبرد اقتصادی، رعایت دقیق موارد زیر بوده و در صورت برخورداری از این موارد، امکان بررسی مقاله از سوی داوران میسر می‌شود:

1. از لحاظ محتوایی باید مقاله جنبه علمی و پژوهشی داشته باشد. گفتنی است از‌آنجا‌که مهم‌ترین معیار علمی ـ پژوهشی از نظر این فصلنامه بدیع‌بودن و استفاده از متدولوژی صحیح است، مقالاتی پذیرفته خواهند شد که به گونه‌ای نسبت به مطالب موجود نوآوری و یافته‌های جدید علمی داشته باشند. این نوآوری می‌تواند در زمینۀ تولید و ارائه داده‌های جدید، تحلیل مبتکرانه یا ارائه مفاهیم و یافته‌های نظری تازه و یا کاربرد روش‌های متفاوت در زمینه علم اقتصاد باشد. بدیهی است مقاله‌هایی که صرفاً مروری بر یافته‌ها و نوشته‌های دیگران است، مورد نظر این فصلنامه نخواهد بود.

2. این فصلنامه برای مقالات برگرفته از طرح‌های پژوهشی و رسالة دکتری اولویت قائل است.

3. هر مقاله باید با طرح پرسشی تازه در مورد یکی از موضوعات مربوط به مسائل راهبردی اقتصاد، آغاز شود. نوآوری و تازگی پرسش مطرح‌شده می‌تواند مطلوبیت بیشتری به مقاله ببخشد. پرسش‌های تبیینی که رابطۀ بین پدیده‌ها یا

 مفاهیم را بررسی می‌کنند، بر پرسش‌های توصیفی محض که تنها درصدد توصیف یک پدیده یا مفهوم هستند ارجحیت دارند.

4. هر مقاله باید از منابع معتبر داخلی و خارجی استفاده کند. تعدد منابع معتبر و درجۀ اول به‌ویژه منابع خارجی بر ارزش مقاله خواهد افزود. در مقاله‌های پژوهشی که نویسنده خود به تولید داده پرداخته است باید با مشخص کردن روش تحقیق، اعتبار داده‌های خود را نشان دهد.

5. در سازماندهی مقاله این ترتیب رعایت شود: عنوان، نام و نام خانوادگی (به فارسی و انگلیسی)، چکیده فارسی، واژگان کلیدی فارسی، مقدمه، متن، نتیجه‌گیری، ارجاعات توضیحی، منابع و مأخذ، چکیده انگلیسی و واژگان کلیدی انگلیسی.

6. جدول‌ها و نمودارها به ترتیبی که در متن آمده‌اند، شمّاره‌گذاری شده و مأخذ آنها به طور دقیق بیان شود.

7. حجم مقاله حتی‌المقدور از 20 صفحه بیشتر نباشد.

8. معادل انگلیسی لغات یا اصطلاحات علمی که برای نخستین بار به کار می‌رود به‌صورت زیرنویس (فقط برای یک‌بار) در صفحه مربوط درج شود.

9. لازم است در متن به کلیه منابعی که مورد استفاده قرار می‌گیرد، اشاره شود. چنانچه در داخل متن از یک منبع مطلبی نقل شود، بلافاصله پس از خاتمه جمله، نام نویسنده به همراه سال انتشار اثر و شماره صفحه (داخل پرانتز) ذکر شود. برای نمونه اگر از منبع فارسی استفاده شده به صورت (عظیمی، 1371: 26-25) و در صورتی که از منبع خارجی استفاده شده به‌صورت (Krugman, 2006, P.)، نوشته شود. استفاده از کلیه مطالب برگرفته‌شده از منابع دیگر تنها با ذکر مأخذ مجاز است. علاوه بر این، کلیه مطالبی که از خود نگارنده نیست و عیناً از منبعی برگرفته شده، بایستی داخل گیومه «....» با ذکر مأخذ آورده شود. در ضمن منابع و مأخذ به ترتیب حروف الفبا (حرف اول نام خانوادگی نویسنده) آورده شوند.

الگوی کلی زیر برای ذکر منابع و مأخذ مورد استفاده قرار گیرد:

 نیلی، مسعود. 1376. اقتصاد ایران، تهران: مؤسسه عالی پژوهش در برنامه‌ریزی توسعه.

پوراحمدی، حسین. 1390. «امکان‌سنجی و تأثیر تشکیل سازمان کشورهای صادرکننده گاز بر همگرایی و ارتقای امنیت کشورهای صادرکننده گاز»، فصلنامه روابط خارجی، سال سوم، شماره چهارم، زمستان 1390.

Hinkle, L. and P. Montiel 1999. Exchange Rate Misalignment: Concepts and Measurement for Developing Countries, Oxford University Press. New York.

Zhang, Z. 2001. “Real Exchange Rate Misalignment in China: An Empirical Investigation”, Journal of Comparative Economics, 29, pp. 88-94.